28 Temmuz 1809, akşam
Vadideki hücum
Victor ardından Ruffin’in askerlerini Medellín ile Segurilla arasındaki vadiye sürer, Wellesley de Anson’un süvari tugayına onları geri atmasını emreder. Kral’ın Alman Lejyonu’nun 1. Hafif Süvari Alayı ölçülü bir hızla ilerler, ama 23. Hafif Ejder Alayı dörtnala kalkar ve gizli bir yarın içine dalar. Yarı aşabilenler Fransız piyade karelerinin yanından geçip arkadaki Beaumont süvarisine çarpar ve yarıp çıkana kadar 102 ölü ve yaralı, 105 esir kaybeder.
Fransız saldırıları burada sona erer, Joseph ve Jourdan yedeklerini hiç savaşa sokmaz. Sabah müttefikler Fransızların yaralılarını ve iki tugay topunu bırakıp çekildiğini görür. Fransızlar yaklaşık 7.390 asker ve 17 top, İngilizler kuvvetlerinin dörtte biri olan 5.363 ile 6.268 arası, İspanyollar ise birkaç yüz ile 1.200 arası kayıp vermiştir. Birçok yaralı, savaş alanının kuru otları tutuşunca ölür.
Wellesley’ye Talavera Vikontu Wellington unvanı verilir. Soult 30.000 kişiyle arkasından güneye inerken 4 Ağustos’ta Talavera’dan ayrılır, 20 Ağustos’a kadar da bütün ordusu dağların gerisine çekilmiş olur.
Wellesley’nin Talavera zaferi için Louis Lafitte’in madalyası, 1809Wikimedia Commons, Louis Lafitte, CC0 (Penning voor de overwinning door Arthur Wellesley, de Hertog van Wellington van de slag bij Talavera in 1809 1809 barcode 800000087818.jpg)
Kaynaklar
- Charles Oman, A History of the Peninsular War, vol. II (1903).
- Andrew Field, Talavera: Wellington’s First Victory in Spain (2006).
Önceki: Merkeze saldırıSonraki: Bussaco ve Torres Vedras Hatları