30 sierpnia 1922 r.
Dumlupınar: bitwa pod Alıörenem
Rano 30 sierpnia grupa Trikupisa dociera do Çalköy i dostaje się pod ogień tureckiej artylerii. Do 11.00 ma 7000 zdolnych do walki piechurów oraz kolejne 10 000–15 000 ludzi zdezorganizowanych i w większości bez broni. Trikupis skręca na zachód, w stronę Alıörenu i Banazu, ale o 13.30 drogę zamyka turecka 14 Dywizja Kawalerii.
Bitwa pod Dumlupınarem, płaskorzeźba Zühtü Müridoğlu w Anıtkabirze, AnkaraWikimedia Commons, Ail Subway, CC BY-SA 4.0 (Başkomutanlık Meydan Muharebesi Rölyefi.jpg)
Grecy rozwijają szyk, by przetrwać do zmroku. IV Korpus naciera od wschodu i południa, a VI Korpus od północy, i od 16.00 tureckie działa ciężko biją w stłoczone greckie oddziały. O zmierzchu pęka zachodnie skrzydło, a o 20.30 ocaleli ruszają na zachód, zostawiając działa i rannych. Tego samego wieczoru zostaje zajęta Kütahya. Następnego dnia Turcy doliczają się na polu bitwy ponad 2000 zabitych Greków.
Źródła
- Michael Llewellyn-Smith, Ionian Vision: Greece in Asia Minor, 1919–1922 (1973).
- Andrew Mango, Atatürk (1999).
- Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk (1927).
Wstecz: Dumlupınar, bitwa naczelnego wodzaDalej: Dumlupınar: kapitulacja grupy Trikupisa