۱۰ اوت ۱۹۱۵
چونوک بایر: پاتک
حدود ۲ هزار سرباز بریتانیایی از «ارتش جدید» قلهٔ چونوک بایر و دامنهٔ زیر آن را در دست دارند، و تیپ ژنرال بالدوین با ۳ هزار نفر دیگر در سمت شمالی، در مزرعه، مستقر است. نقشهٔ مصطفی کمال این است که با شش گردان و به پشتوانهٔ شمار نفرات آنان را درهم بکوبد.
نبرد چونوک بایر، نقاشی آیون براون، ۱۹۹۰، سفارش‌داده‌شده برای هفتاد و پنجمین سالگرد نبرد گالیپولیWikimedia Commons, Ion Brown, CC BY-SA 4.0 (Battle-of-chunuk-bair.jpg)
در سپیده‌دم ۱۰ اوت مصطفی کمال خود حمله را رهبری می‌کند. پیاده‌نظام عثمانی گردان ۶ لنکشر جنوبی را روی قله درهم می‌کوبد، گردان ویلتشر را در پایین آن پراکنده می‌کند و ستیغ را روی یال فرعی جنوب غربی می‌گیرد. در دامنهٔ شمالی، عثمانی‌ها تیپ بالدوین را در مزرعه درهم می‌شکنند و بالدوین کشته می‌شود. مسلسل‌های نیوزیلندی در نوک یال پیشروی به پایین یال فرعی را متوقف می‌کنند، و سربازان خستهٔ عثمانی به یال اصلی عقب می‌نشینند.
از دست رفتن چونوک بایر برای متفقین به نبرد ساری بایر پایان می‌دهد. نوک یال خط مقدم تازه می‌شود، و دیگر تلاشی برای گرفتن بلندی‌ها نمی‌شود.
منابع
- Christopher Pugsley, Gallipoli: The New Zealand Story (1984).
- Andrew Mango, Atatürk (1999).
قبلی: سوولا: حملهٔ سپیدهدمبعدی: موش و بدلیس، جبههٔ قفقاز